นาย บุญช่วย สินธ์นันทวิชัย

                                                                                                     ชั้น ปรศ. ปีที่ 4       รหัส 53-1-2702

ประสบการณ์เกี่ยวกับชีวิต

       ประสบการณ์ชีวิตของการเป็นสามเณรของผมก็คือ ผมเรียนเหมือนกับผู้คนทั่วไป  ผมเข้าเป็นเณร ล้วนมีประสบการณ์ที่เหมือนกัน  คล้ายกัน และไม่เหมือนกัน     จะมากจะน้อยก็อยู่ที่แต่ละคน

    

  สิ่งที่ทำให้ผมได้มาอยู่ในบ้านเณรก็คือ  ความคิดเกิดขึ้นมาเมื่อผมกำลังจะจบ ป. 6 คือ  ถ้าผมจบผมจะไปแม่ปอน  โดยที่ไม่มีใครบอกให้ผมไปเลย     

 แต่ก่อนหน้านั้นก็มีคนไปมากมายที่ไปแม่ปอน         และที่สำคัญพี่คนโตได้ไปและเมื่อกลับมาก็เล่าให้ฟังบ้าง  และต่อมาพี่คนที่สองไปและกลับมาก็เล่าให้ฟังบ้าง  และสิ่งสำคัญก่อนผมจะจบ ป.6 แม่ก็ถามคุณพ่อเจ้าวัดโดยที่ผมไม่รู้  พอเย็นวันนั้นแม่ถามว่า   “ ถ้าคุณพ่อเจ้าวัดจะให้ไปเรียนที่แม่ปอนจะไปไหม? ผมตอบทันทีเลยว่า “ไปครับ” หลังจากจบ ป.6 ในกลุ่มเพื่อนก็มีไป 5 คน  จากนั้นไม่มีความคิด นอกจากเพื่อนจะไปไหนก็จะตามไป ผมจึงตามเพื่อนและตอนนี้  ผมต้องมุ่งจุดหมายของผมเองแล้ว

   

  หลายคนเข้าบ้านเณรเพราะแบบอย่างของคุณพ่อและอยากจะเป็นเหมือนคุณพ่อ  แต่สำหรับผมอยากไปในสถานที่หนึ่งที่มีคนเล่าให้ฟัง เหนือสิ่งอื่นใดทุกคนมีกระแสเรียกที่ต่างกัน

                                                                                                                          Joseph Boonchuay (scj)