บทเรียนจากความทรงจำ

       ความทรงจำที่ผมมีก็คือ  กาลเวลาผ่านไป ทุกๆสิ่งทุกๆอย่างก็ผ่านไป ผมไม่อาจดึงกลับมาได้  อนาคตใกล้เข้ามา มาแทนที่ปัจจุบัน ปัจจุบันไปแทนที่เป็นอดีต

       ทุกๆครั้งเมื่อผมคิดถึงอดีตที่ผ่านไป ผมอยากให้บรรยากาศนั้นกลับคืนมา แต่ผมทำไม่ได้  เพราะมันต้องเป็นเช่นนั้น  ไม่มีใครที่จะมีชีวิตอยู่ได้โดยไม่จากโลกนี้ไป  แต่จะเหลือแต่ความทรงจำเท่านั้นในเมื่อผมยังมีลมหายใจอยู่  และหนึ่งผมต้องจากมันไปเช่นเดียวกัน  และมันจะเปลียวหายไปตามทิศทางลม